15 april 2009 was het 20 jaar geleden dat de ergste ramp van het Engelse en Europese voetbal plaatsvond. Dat was de dag dat honderden Liverpool supporters gewond raakten, nog meer getraumatiseerd en 96 keerden nooit terug van de halve finale van de FA Cup tegen Nottingham Forest. Uit respect voor de overledenen een special op onze site. Vele mensen verloren hun leven mede door het falen van de autoriteiten. Leugens werden verspreid en de Liverpool fans werden als schuldige aangewezen in plaats van de falende South Yorkshire Police. Nog steeds vecht men voor gerechtigheid voor de slachtoffers, "Justice for the 96!" De organisatie die voorop gaat in de strijd om gerechtigheid is de Hillsborough Justice Campaign. Bij deze organisatie zijn nabestaanden, overlevenden, en sympathisanten aangesloten. Door middel van onder andere collectes en het verkopen van producten, wordt geld opgehaald om het gevecht om gerechtigheid te steunen. Zo zijn er ook polsbandjes te koop met daarop de tekst NINETY SIX. Hieronder staat een verslag van die verschrikkelijke dag en van de nasleep ervan.

15 april 1989
Op een prachtige zonnige dag op 15 april 1989 trekken duizenden Liverpool- en Nottingham Forest fans richting Sheffield waar de twee teams elkaar treffen in het Hillsborough stadion voor de halve finale wedstrijd van de Engelse FA Cup. De wedstrijd startte om 3 uur maar vanwege werkzaamheden op de Engelse motorway komen veel Liverpool supporters pas laat aan in Sheffield. De "scousers" hadden de Leppings Lane End tribune toegewezen gekregen en tussen 2 en half 3 komen daar veel fans aan. Als je bij die tribune door de turnstiles het stadion in gaat kom je in een hal waarna je via een tunnel naar de vakken 3 en 4 kan lopen. Aan de linker en rechter kant van de tunnel zijn de andere vakken. De supporters hadden geen vaste plaatsen, ze moesten zelf een plaats kiezen. De vakken 3 en 4 waren zeer populair en stroomden al snel vol. Dit werd ook opgemerkt door de politie in de ‘control box’ door David Duckenfield de man die die dag de leiding had.

Het word ondertussen steeds drukker in het stadion en er is al geen mogelijkheid meer om fatsoenlijk in de rij te staan. De supporters komen in de rij erg knel te zitten omdat er op het moment 10.000 man door 7 turnstiles moeten terwijl ongeveer 1.000 per turnstile normaal was. Er word nog door een agent voorgesteld om de aftrap te verplaatsen zodat de mensen zich minder haasten maar dit verzoek werd afgewezen. Een andere agent stelt voor om de exit gate te openen om de mensen daardoor naar binnen te laten gaan. Ook dit word geweigerd omdat dan de controle word verloren over welke mensen er naar binnen gaan. Maar de controle was natuurlijk allang verloren, want de situatie voor de turnstiles werd alleen maar erger. De mensen konden geen kant meer op en vele kregen serieuze problemen met ademhalen. Commandant Marshall stond die dag aan de leiding van wat er buiten het stadion gebeurde en hij besloot dat exit gate C geopend moest worden, nadat Duckenfield dit eerst weigerde, besluit hij later exit gate C toch maar te openen. De mensen die achterin staan worden gesommeerd snel naar binnen te gaan en naar de vakken te lopen waar volgens de politie nog ‘genoeg plaats’ is. Naar de kaartjes wordt niet meer gekeken. Ongeveer 2.000 supporters stromen naar binnen. Exit gate C is echter recht tegenover de tunnel naar de vakken 3 en 4. De supporters zijn onbekend met het stadion en er worden geen aanwijzingen gegeven door politie of stewards. Ze lopen dus rechtdoor de tunnel in naar de overvolle vakken 3 en 4. De grote stroom veroorzaakt een flinke druk op de mensen die vooraan in de vakken staan. De mensen die achter aansluiten hebben geen idee wat zich vooraan afspeelt. De druk wordt nu immens, mensen krijgen moeilijkheden met ademen vanwege de grote druk op hun borst. Er breekt paniek uit: er is geen mogelijkheid om te bewegen, ademhalen wordt steeds moeilijker, en men moet hulpeloos toezien hoe familieleden, vrienden of anderen het bewustzijn verloren. Er wordt uit alle macht geprobeerd de aandacht van de politie te trekken. Dit lukt echter niet. Mensen proberen uit het vak te klimmen of klimmen naar de bovengelegen tribune. In plaats van dat de politie merkt hoe ernstig de situatie uit de hand aan het lopen is zijn ze druk bezig met het tegenhouden van fans die het vak uit willen. Mensen schreeuwen en smeken om de hekken naar het veld te openen, maar worden gewoonweg genegeerd. Duckenfield bevindt zich op dat moment nog steeds in de control box, en heeft door de camera’s een goed uitzicht op de tribune waar het drama zich afspeelt.

De wedstrijd is ondertussen ondanks de situatie gewoon begonnen. Na 5 minuten lukt het twee suporters om het veld op te komen en de aandacht van Grobbelaard, de doelman van Liverpool, te trekken. Om 15.06 na zes minuten speeltijd wordt de wedstrijd stil gelegd. De hekken tussen het veld en de tribune bezwijken niet veel later onder de druk en stortten in. Binnen no time is het een totale chaos in de vakken en op het veld. Duckenfield ziet dit ook allemaal gebeuren vanuit de control box, en vraagt over de radio om versterking omdat er volgens hem sprake was van een ‘pitch invasion.' Gewonden, bewusteloze en overleden mensen bevinden zich overal terwijl de Liverpool supporters met man en macht mensen proberen te redden stelt de politie zich op de middenlijn op met honden om de twee supportersgroepen vooral gescheiden te houden. Uiteraard waren er wel wat agenten aan het helpen maar de meesten stonden roerloos op de middenlijn. De brandweer die veel mensen zou kunnen redden met zuurstofflessen arriveert, maar word weggestuurd omdat volgens de politie veel fans aan het vechten zijn. Uiteindelijk zijn er ook slechts twee ambulances op het veld geweest terwijl buiten het stadion tientallen stonden. 96 mensen in de leeftijd van 10 tot 69 overleefden de ramp niet. 95 mensen overleden ter plekke of kort na de ramp. Één laatste dodelijk slachtoffer overleed pas nadat hij vier jaar in coma had gelegen.

Leugens
Om kwart over drie komen leden van de FA naar de control box. Ze komen om te kijken wat er gebeurt is. Duckenfield vertelt hen dat Liverpool supporters exit gate C geforceerd hebben. Terwijl dit niet het geval is, hij heeft toestemming gegeven om de gate te openen. Niet veel alter wordt Graham Kelly van de FA geïnterviewd, hij vertrouwt Duckenfield en meldt dat Exit Gate C zonder toestemming is geopend. Binnen korte tijd gaat het nieuws de wereld rond dat er is grote voetbalramp is gebeurd door de schuld van de Liverpool supporters.

De kranten, met als uitschieter The Sun, komen in de dagen erna met nog ergere beschuldigingen aan het adres van de "Liverpudplians". Op basis van anonieme politieverklaringen beschrijft de krant hoe schandelijk de Liverpoolsupporters zich hebben gedragen. Maanden later geeft The Sun toe dat de beschuldigingen vals waren, maar toen waren de krantenkoppen al de hele wereld overgegaan en was de schade al aangericht. In de jaren na de ramp heeft de persvoorlichter van het Thatcher kabinet, en zelfs de toenmalige manager van Nottingham Forest, deze beschuldigingen nog eens herhaald als de waarheid. Dit geeft de macht aan van de Engelse pers. Ondanks dat televisiebeelden en getuigenverklaringen anders hebben bewezen, geloven mensen toch een ‘krant’ als The Sun boven de echte bewijzen. Na de publicaties van The Sun is er op de Merseyside een boycot gestart. Mensen worden opgeroepen om The Sun niet meer te kopen en hierdoor heeft de krant miljoenen verlies geleden.

Het Taylor rapport
Na de ramp werd rechter Lord Justice Peter Taylor de taak toebedeeld om de oorzaken van 15 april te onderzoeken. Op 1 augustus 1989 presenteerde Taylor zijn rapport. In dit rapport spreekt hij de Liverpoolfans vrij van elke beschuldiging en geeft aan dat de ramp te wijten is geweest aan het falen van de politie. De beslissing tot het openen van Gate C had samen moeten gaan met de beslissing tot het afsluiten van de volle vakken 3 en 4, en de grote binnenkomende stroom supporters zouden naar de naastliggende vakken moeten worden begeleid. Dit had met logisch nadenken voorzien moeten worden. Taylor benadrukt dat hooliganisme geen rol heeft gespeeld bij de ramp, echter de ‘angst voor hooliganisme’ heeft het optreden van de politie zwaar beïnvloed. De oorzaak van de ramp in Hillsborough is ‘overcrowding’, en de reden hiervan is het falen van de politie. Ook over de leugen van Duckenfield is Taylor duidelijk: in plaats van de verantwoordelijkheid op zich te nemen over het openen van Gate C, beschuldigde hij de Liverpoolfans en ondanks dat hij hier later zijn excuses voor heeft aangeboden, is dit een erg kwalijke zaak. Naar aanleiding van het Taylor rapport zijn door de jaren heen alle stadions in Engeland omgebouwd tot 'all seaters’ en zijn de hekken rondom het veld weggehaald.

Rechtszaken
Ondanks dat Lord Justice Taylor duidelijk was in zijn oordeel, is er niemand gestraft voor de gebeurtenissen van 15 april 1989. De rechtszaken die door de jaren heen zijn gehouden, stonden vol van vreemde corrupte gebeurtenissen waardoor de South Yorkshire Police er altijd weer goed vanaf is gekomen. Een voorbeeld is dat tijdens een onderzoek werd besloten geen gegevens meer te verzamelen na 15:06 uur. Deze beslissing heeft grote gevolgen gehad. Zo worden gebeurtenissen direct na de ramp als het weigeren van de brandweer en ambulances op de het veld en het sturen van politiehonden in plaats van hulpmiddelen nooit in een rechtszaal behandeld. Ook de manier waarop de nabestaanden zijn behandeld na de identificatie zal nooit besproken worden. Mensen werden direct na de identificatie meegenomen en moesten een verklaring afleggen waarin met nadruk vragen werden gesteld over het drankgebruik van de overledene. Een ander gevolg is dat met de 15:06 ‘cut-off’ is gesuggereerd dat alle 96 mensen al overleden, of dodelijk gewond waren voor dit tijdstip. Hierdoor zal de familie er nooit achter komen wat er na 15:06 met de overledene is gebeurd. Anne Williams is de moeder van Kevin die op 15 jarige leeftijd tijdens Hillsborough is omgekomen. Anne heeft jarenlang gestreden om precies uit te vinden hoe Kevin de laatste minuten van zijn leven en de eerste minuten van zijn dood heeft doorgebracht. Het blijkt dat Kevin om 16:00 nog leefde en zelfs nog bij bewustzijn is geweest. Als de brandweer en ziekenwagens met zuurstof wel toestemming hadden gekregen om het veld op te gaan, had zijn leven gered kunnen worden. Maar dit zal in geen rechtzaal bewezen worden. Anne Williams ontving voor het verlies van haar zoon £3500 schadevergoeding. Dit staat in schril contrast met politie sergeant Martin Long die werd onderscheiden, en een schadevergoeding kreeg van £330.000 vanwege de traumatische ervaringen tijdens Hillsborough.

In 2000 begon er dan eindelijk een rechtszaak tegen David Duckenfield. Aan het begin hiervan deelde de ‘objectief geachte’ rechter mede dat indien Duckenfield schuldig zou worden bevonden, hij niet de gevangenis in zou hoeven. En dit zijn slechts enkele vreemde gebeurtenissen in de rechtszaal. Zo ‘grapte’ Lord Justice Stuart Smith aan het begin van een hoorzitting tegen een ouder; ‘Have you got a few of your people? Or are they like the Liverpool fans, turning up at the last minute?’ Wat hij niet wist was dat er op dat moment een camera op hem stond gericht. Uiteraard heeft hij voor deze opmerking zijn excuses aangeboden, maar de toon voor de hoorzitting was al gezet. De kans wordt steeds kleiner dat Justice bereikt kan worden in een Britse rechtszaal. Uiteindelijk zal het dan ook leiden tot een zaak bij een Europees gerechtshof.


Hillsborough Justice Campaign polsbanden
Iedereen kent de gele armbandjes van wielrenner Lance Armstrong wel waarmee hij aandacht vraagt voor de kankerbestrijding. In Nederland kwamen er oranje bandjes met respect en later kwamen er zwarte/witte bandjes tegen racisme in het voetbal.

The Hillsborough Justice Campaign is nu ook met polsbandjes op de markt gekomen. Zoals hierboven vermeld zijn er veel onwaarheden in de wereld over het Hillsborough drama, deze organisatie probeert zich in te zetten voor gerechtigheid voor slachtoffers en nabestaanden. Ze zamelen al jaren geld in door collectes en verkoop van producten dit wordt onder andere gebruikt om jongere voetbalfans bekendheid te geven over wat er exact gebeurd is op 15 april 1989. Boer zoekt bier steunt natuurlijk de strijd voor gerechtigheid daarom dragen sommigen van ons al een rood polsbandje met als opdruk NINETY SIX. Wil jij er ook een laat het ons dan weten via info@boerzoektbier.nl

YOU’LL NEVER WALK ALONE